वसंत देसाई

ऋणानुबंधाच्या जिथून पडल्या   ऋणानुबंधाच्या जिथून पडल्या गांठीभेटींत रुष्टता मोठी त्या कातरवेळा थरथरती कधीं अधरीत्या तिन्हीसांजा त्या आठवणी त्या प्रहरीकितिदां आलो, गेलों, जमलोंरुसण्यावांचूनि परस्परांच्या कधीं न घडल्या गोष्टी कधीं तिनें मनोरम रुसणेंरुसण्यांत उगीच तें हंसणेम्हणून तें मनोहर रुसणेंहंसणें-रुसणें-रुसणें-हंसणेंहंसण्यावरती रुसण्यासाठीं, जन्मजन्मीच्या गांठी कधीं जवळ सुखानें बसलोंदुःखांत सुखाला हंसलोंकधीं गहिंवरलों, कधीं धुसफुसलोंसागरतीरीं आठवणींनीं वाळूंत मारल्या रेघाजन्मासाठीं जन्म जन्मलों, जन्मांत जमली ना गट्टी